Parsifal

:: Personages :: Eerste Akte :: Tweede Akte :: Derde Akte ::


Home

Tweede Akte

Eerste Toneel

Een woest rotsgebergte. Klingsor zit in zijn kasteel en ziet in de verte een schone jongeling naderen. Klingsor roept Kundry op uit haar doodsslaap, opdat zij deze jongeling zal verleiden, indien zijn ridders falen. Hij weet dat hij van deze knaap veel heeft te duchten, onwetendheid en reinheid beschermen hem als een ondoordringbaar schild. De jongeling nadert zijn gebied en verslaat met gemak al zijn ridders, de ridders die voorheen gevallen zijn voor Klingsor's illusionaire wereld.

Tweede Toneel

Wanneer de jongeling naderbij komt, bevindt hij zich in een paradijselijke tuin en wordt hij verwelkomd door lieftallige bloemenmeisjes, die met verlokkingen om zijn aandacht vragen. Als de bloemenmeisjes wat al te opdringerig worden, hoort hij plots zijn naam roepen. Het is Kundry, die hem met zijn naam; 'Parsifal' roept. De bloemenmeisjes verdwijnen en Parsifal vindt een goddelijk mooie vrouw.

 
   
Oer-duivelin

Derde Toneel

Kundry probeert Parsifal in haar netten te vangen, met alle mogelijke verlokkingen. Kundry vertelt Parsifal van zijn vader die stierf voordat Parsifal geboren was. En van zijn moeder, die hem vol zorgen opvoedde, hem weghield van mensen en wapens. Hoe zij stierf aan het leed, dat Parsifal haar aandeed door de wereld in te trekken. Parsifal breekt uit in een berouwvol verdriet om de dood van zijn geliefde moeder en zijn schuld hieraan. Kundry belooft hem troost in haar armen en geeft Parsifal een lange en innige kus. Plotseling schrikt Parsifal op, in hevige pijn. Door deze kus beleeft Parsifal de pijn van Amfortas, die viel voor deze vrouw. Parsifal kent nu de pijn van de wereld sinds de zondeval en kijkt dwars door alle wereldse versluieringen heen. Hij beseft dat hij de uitverkorene is, helder staat hem nu zijn roeping voor ogen. Het eerste deel van de profetie is uit gekomen; 'Durch Mitleid wissend, der reine Tor, harre sein, den ich erkor'. De Klage Gods om het ontwijdde Heiligdom weerklinkt luid in zijn ziel:

GottesKlage: 'Erlöse, rette mich aus schuldbefleckten Händen!'

Kundry probeert Parsifal opnieuw te verleiden, door te zeggen dat ze verlost en zondenvrij zal zijn, wanneer zij zich met hem verenigt. Parsifal zegt echter dat hij ook haar kan verlossen als ze hem de weg wijst naar Amfortas. Kundry heeft gefaald en ze vervloekt Parsifal, hij zal Amfortas nooit vinden, maar voor altijd dwalen. In uiterste nood gooit Klingsor de Heilige Speer naar Parsifal. De Speer echter bereikt zijn doel niet, maar blijft boven het hoofd van Parsifal zweven, die hem vervolgens pakt. Met de Heilige Speer maakt Parsifal een kruisteken en het rijk van Klingsor verpulvert tot puin. Ook Klingsor's macht over Kundry is gebroken. Wanneer Parsifal met de Heilige Speer het gebied verlaat, zegt hij tot Kundry: 'Je weet, waar je mij kunt vinden'.

Naar Boven