Tristan und Isolde

:: Personages :: Eerste Akte :: Tweede Akte :: Derde Akte ::


Home

Derde Akte

Eerste Toneel (3e akte)

Tristan ligt dodelijk verwond op bed in de burcht van zijn kindertijd, Karéol. De trouwe Kurwenal heeft hem uit handen van Melot gered en op een snel schip naar zijn vaderland gebracht. Tristan is nog niet bij bewustzijn gekomen en Kurwenal hoopt op een eerste teken van leven. Kurwenal heeft een boodschapper naar Isolde gestuurd, met het dringende verzoek om zo snel mogelijk naar de stervende Tristan te komen. Zij is de enige die genezing kan schenken. Een herder staat op de uitkijk en tuurt de zee af, om te zien of het schip met Isolde al in aantocht is. Op zijn herdersfluit speelt hij een treurige melodie. Kurwenal vraagt of er al een schip is te zien aan de einder, maar de herder antwoordt ontkennend. Zodra hij het schip met Isolde ziet, zal hij een vrolijke wijs spelen, om op die manier haar komst aan te kondigen.

Karéol

Kurwenal bekommert zich opnieuw over Tristan om te zien of hij weer in het rijk der levenden terug keert. Dan komt Tristan bij bewustzijn, gewekt door de treurige melodie van de herdersfluit. Een jubelende Kurwenal vertelt hem waar hij is en wat er is gebeurd. Tristan vertelt dat hij in het rijk der Wereldnacht was, het rijk van het Goddelijk Eeuwig Oervergeten. Reeds hoorde hij de deur van de dood achter hem sluiten, maar hij moest terug in het leven omdat Isolde nog in het rijk van de vervloekte Dag is. 

Kurwenal zegt dat Isolde in aantocht is op een schip, bestuurt door een betrouwbare zeeman. Jubelend omarmt Tristan zijn trouwe mentor en dankt hem voor zijn loyale vriendschap. Als in een visioen denkt Tristan het schip van Isolde te zien, maar de herder speelt zijn klagende melodie. Tristan herinnert zich hoe ooit deze melodie het ongeboren kind zijn vader's dood aankondigde, en opnieuw toen zijn moeder tijdens zijn geboorte stierf. IJlend van de woedende pijnen verliest Tristan zijn bewustzijn. Bezorgd buigt Kurwenal zich over hem heen, om te zien of Tristan nog leeft. Langzaam komt Tristan weer bij kennis en vraagt of het schip met Isolde al te zien is, hij is ervan overtuigd dat het schip in zicht is en stuurt Kurwenal naar de uitkijk. Dan speelt de herder een vrolijke melodie, en vol vreugde springt Kurwenal op. Hij speurt de zee af en ziet het schip naderen. Vol ongeduld stuurt Tristan Kurwenal naar de haven om Isolde te helpen. 

Tweede Toneel (3e akte)

Tristan verheft zich van zijn bed en in opperste vervoering rukt hij het verband van zijn wond, die heftig begint te bloeden. De naderende Isolde zal de wond voor eeuwig helen. Tristan wankelt haar tegemoet en valt gelukzalig in haar armen, stervend komt haar naam nog éénmaal over zijn lippen. Isolde beseft dat ze te laat is, en dat Tristan haar reeds vooruit is gegaan. Dan hoort ze Tristan ontwaken en zakt bewusteloos op het lijk neer.

Derde Toneel (3e akte)

Kurwenal neemt diep ontsteld het tafereel in ogenschouw, zijn meester is voor zijn ogen gestorven. De herder, die over de muur klimt, rukt Kurwenal uit zijn bedroefde lethargie door te waarschuwen voor een tweede schip in aankomst. Kurwenal kijkt over de borstwering en herkent het schip van Koning Marke, hij slaat alarm en samen met de herder probeert hij de poort te barricaderen. De stuurman stormt naar binnen en meldt dat zijn manschappen door Koning Marke zijn overweldigd. Van buiten is de stem van Brangäne te horen, ze roept Isolde, haar meesteres. Kurwenal beschuldigt haar van verraad en maakt zich op om zich te verweren tegen Koning Marke en zijn mannen. Melot verschijnt in de poort, waarop Kurwenal zonder aarzeling op hem aanstormt en hem doodt. Brangäne roept Kurwenal toe om tot bedaren te komen, aangezien hij een vreselijke vergissing begaat. Kurwenal is niet meer te stoppen en roept de vijand toe, dat slechts de dood hen wacht. Kurwenal met de zijnen levert een bloedig gevecht met de mannen van Koning Marke. Wanneer Koning Marke met zijn gevolg verschijnt is de strijd gestreden en zakt Kurwenal zwaar gewond neer aan de voeten van Tristan om daar te sterven. 

Koning Marke overziet diep bedroefd het slagveld, zoveel doden door bedrog en waan. In diepe rouw buigt hij zich over Tristan's lijk. Brangäne heeft Isolde in haar armen en langzaam komt ze weer bij kennis. Brangäne vertelt Isolde dat ze Koning Marke van de liefdesdrank op de hoogte heeft gebracht. Vol van geluk, door de onschuld van Tristan en Isolde, ging de Koning in grote haast achter Isolde aan, om Isolde aan Tristan uit te huwelijken. Echter het onheil was niet meer in te halen en de vredebrenger kwam te laat.

Isolde is zich volkomen onbewust van haar omgeving en enkel gericht op Tristan. Langzaam en verheerlijkt zinkt ze weg in de wereld-adem van het eeuwige Al.

  In dem wogenden Schwall, 
in dem tönenden Schall,
in des Welt-Atems wehendem All -
ertrinken . . .
versinken . . .
unbewußt . . .
höchste Lust!
 

Wehendem All

Naar Boven